Читаем Скрыжаваньне полностью

Скрыжаваньне

Я душу на пясок растаўку,Не прадам гадам-цмокам волю,І траву апяку кроўю-соллю,Нож халодны аддам жабраку.Упаду пад сухую сасну,Пад самотную ў чорным полi,З хрустам сцiсну кулак да болю,Вып'ю воцату i засну...Я прайду праз уласны скон,Як святло працiнае сонІ як падае з неба камень.Я прачнуся, вятры гудуць...І зацiсну я голаў рукамi,Каб смяротнага крыку не чуць.

СОН

Засынаю, iзноў засынаю,Бо надзеi нiякай не маю,І ў жыццi ўжо нiшто не трымае...Засынае душа, засынае,Перарэзаная трамваем;А вар'яцтва душу абдымае,Закалыхвае i спавiваеЧорна-мутарным дымам адчаю...Сон iзноў не прыходзiць ноччу,Цемра выела мае вочы,Пэўна, злыдзень мяне сурочыў.Зазвiнеў палахлiвы званочак...Прыпынiўся драпежны трамвай,Невыносны навокал адчай.

БРАТЫ

На гары валуны гудуць.Хмары шарая каламуцьЗверху падае на зару,Абдымае, хавае гару.Пад гарою гарыць агонь.Праз агонь скача чорны конь.На канi тым сядзiць салдат.Пад гарою ляжыць яго брат.Клiча коннiк: " Мой брат, устань!Будзем разам змагацца са злом,Назавём нашу справу дабром!"Узнялася чырвоная здань,Засiпела змяёю зямля,Брату брат крыкнуў: "Зло гэта ж— я!"

СЦЯНА

Ляцiць душа —Гудзе шаша.Стаiць сцяна,Дзвярэй няма.Мая душаЎ сцяну ўвайшла,Як чортаў нож.Чаму наўскосЛяцiць душа?Чаму наўпростІ на пагостІмчыць шаша?Сцяна стаiць,Душа балiць.

СЛУП

Эх, пайдуДуб знайду.Ссяку дуб,Зраблю слуп.Слуп стаiць.Дол грымiць —Бяда вакол.Вазьму кол,Заб'ю бяду,Кiну ў ваду.Сплыве вада —Згiне бяда.Час мiне —Слуп згнiе.

АНТОН

Асфальт гарыць,Шыпiць зямля,Бетон трашчыць —Паўзе змяя,На той змяiСядзiць Антон.Змяя паўзе..."Эгэй, Антон!Куды паўзеш?Куды змяюСваю вядзеш?""Туды вяду,Дзе спiць мой брат,За далягляд..."

КАРОЛЬ

Страцiў розум вялiкi карольІ завыў упарожнюю бочку.І качаецца ў бочцы гул-боль,І вiруе i ўдзень i ноччу...Рэха рухаецца: праз замок,Праз акно, па-над пляцам, нагорад...І грымiць памiж хмар, нiбы рок,Неразумнай iстоты той рогат.Вушы слухаць стамiлiся вой,Але цяжка паверыць людзям —Што не клiча кароль на бой,А вар'ят розум крыкам студзiць.І чакае глухая зямля,Хто ўсiм скажа: "Няма караля!"

СМУТАК

Вецер вые. Вецер стогне,Вербы хiлiць да вады.Вецер гонiць мiма поўнiХмаркi, поўныя нуды.Вецер стогне. Вецер вые.У акне старой царквыПлачуць свечкi залатыя.Свечкi плачуць. Плач i ты.

АКСАМIТНЫЯ ТАНЦЫ

Танчыць чорная коткаНа кухонным стале.Аксамiтныя танцыПадабаюцца мне.Лашчаць лёгкiя лапыТонкi глянцавы цень.Удухмянай цямрэчыПалымнее агмень.На дварэ халадэча,Свет належыць зiме.Котка, цемра i чаркаСуцяшаюць мяне.