Читаем Знак аховы полностью

Знак аховы

ЗАКОН БЛУКАННЯ

МАЙСТРЫ ВЯСНЫ

1.Дрыжаць азёраў ледзяныя вейкі,Пралескамі прашыты край лясны.На рыштаваннях дзёнМайстры вясны!Цягнік зімы павёз вузкакалейкайСнягі на поўнач,Рушыўшы рыўком...Прабіта неба першым жаўруком.I трутні ажываюць... Павукі...Ну што ж: прырода...Гэты факт не новы.Шыбуй, вясна! Няхай твае палкіЗялёны сцяг вядзе на заваёвы.Дай полю — колас,Песню — салаўю,Каб лес шумеў лістотай, луг — травою...Шчыруй, вясна! Няхай жыве жывое!Я ўсё жывое радасна люблю.Гайдай, вясна,Гадоў імклівых лодкі,Качай грамы бухматыя ў траве!..Хай горкі дым,Айчыны дым салодкіНад знойдзеным і страчаным плыве.2.Плыві, плыві, Айчыны дым салодкі...Паводка ачышчае лік зямлі —I па рацэ праносяцца з паводкайСухія дрэвы, мёртвыя камлі.Над крыгаломамСталі круталобаНязломныя бетонныя масты...Жалоба страт — кароткая жалоба.Майстры вясны — вясёлыя майстры.Ах, як яны смяюцца белазуба,Вады і ветру вольныя сыны;Прабіў іх час! — і гэты час яныНе аддадуць на страту і на згубу.Яны ідуцьКалона за калонай,Работнікі вясны і ўладары,Аратыя,Паэты,Змагары,Людской красы і моцы чэмпіёны.Мне па нутру крутыя іх натуры,Густы блакіт, замешаны ў вачах.На іх рукахЗабранзавела скура,На іх рукахПляцоўкі Байканура,Краіна ўся — ад Буга да Амура —На чэсных іх, мазолістых руках.Я веру ім.Вітаю іх кагорты,Раўняю крок да іхняе хады...Напоўнены вясною іх аорты!Яны ідуць — і ведаюць, куды...

* * *

Мне трыццаць. Час настаў такі,Калі — ні ў вучні, ні ў настаўнікі.Яшчэ шкалярскі доўг плачуКупалу,Танку,Куляшову,А ўжо з Глыбоччыны хлапчукПрысуднага чакае слова.Мой родны!.. Бог табе суддзя.Суды сабе падобных лепяць.Якая песня ў лебедзя?Як лебедзь.Ах, лебедзяў прыгожа б'юць!Як выжыць — я магу параіць.А вершы пішуць — як жывуць.Як дыхаюць. Як паміраюць.Хлапчук маланкі тушыць вейкамі,Яму здаецца — ён паэт! —Што я хаваю тайну нейкую,Што ў ёй паэзіі сакрэт!Наросхрыст ён ідзе па вуліцы,Ён казку ўспамінае вусцішна:«Пад дубам куфар ёсць, там вуціца,Не лебедзь — вуціца, а ў тойЯйко з іголкай залатой...»Галосіць дуб пустымі дупламі!.Хлапчук ледзь пераводзіць дух.«Пра што і як пісаць?» — ён думае....Лягчэй, што думаем удвух.

ПАЛЯВАННЕ

Перейти на страницу:

Похожие книги