Читаем Паварот на лета полностью

Паварот на лета

* * *Ціхая ласка рук,Стрыманы дотык вуснаў...Замоўкну. Перагару.У будні мае вярнуся.Нібы дзве зоркі мы.Значыць — не месца скрусе.Будуць грымець грамы, —У будні мае вярнуся.Будуць старэць садыУ штоліпнёвай задусе,Стануць гады ў рады...У будні мае вярнуся.Пісьмы ўсе... не спалю...Памяць скручу у вузел.Забуду зусім. Разлюблю.У будні мае вярнуся....Думала, мур кладу.Верыла, што — надзейна.Раду якую знайду?Дзе ж мне цяпер падзецца?Ціхая ласка рук,Стрыманы дотык вуснаў...Зноў не згараю — гару...Зноў не згараю — гару...1971

* * *А можа, так яно і трэба,Каб то буран, то капяжы,Хадзіць у буднях, як у зрэб'і,Свой несці крыж і даражыцьнадзеяй, роспаччу і верай?Так, толькі гэтак быць павінна:Аднойчы спрагнуць трох дарогІ выбраць тую пуцявіну,Дзе згубай грозіць кожны крок,каб — усміхнуцца пераможна!...З адным не прымірыцца мне:Што я кахаю Вас, Вы — не...1971

ВЯРБАХто ўпершыню назваў цябе плакучай,Самотная вярбіначка-вярба?Відаць, вялікім горам быў засмучаны,Нязмернаю была яго журба,Калі ў табе, датуль незаўважанай,Сябе самога раптам распазнаў,Як некалі дзікун, спасцігшы занава,Што сутнасць і людзей, і дрэў — адна.І што даецца толькі тым жывучасць,Хто годны ў муках сцвердзіць сваё «я».Ці не паэт назваў цябе плакучаю,Вярба мая, сястра мая?1971

* * *Чакаю цябе. Так жаўронак світання чакае,3 чужой чужаніцы дадому вярнуўшыся ўночы.Чакаю цябе. У сваім неспакоі блукаю,Які мне то памяць тваю, то няласку прарочыць.Жыву без цябе, як без лесу бяроза на ўзгоркуВысокая, дужая, толькі заўжды ў адзіноце,Нязломная, толькі ці ведае хто, як ёй горкаАдной грэцца сонцам, калі гэта сонца ўзыходзіць...Чакаю цябе.1972

* * *Я думала, люблю адну вясну:Вясной так лёгка пераблытаць, дзе я,Вясною так пяюць ва мне надзеі, —Я думала, люблю адну вясну.Я думала, што восень не цярплю:Так непрытульна і маркотна ўвосень,Так адзінока з тым, што не збылося, —Я думала, што восень не цярплю.Але загуў прасторы сіні звон —І колькі часу ўжо адно ўяўленнеУ родны край вядзе, як у збавенне, —Ударыла разлука ў сіні звон.І ўсё прымаю, лета і зіму,Паводку бурную і ліставею.Калі зямля, як сонца, душу грэе, —Благаслаўляю лета і зіму!1972

ЯЛІНАНе пытаю, яліна, чамуЗ боку поўдня пышней тваё голле:Неаднойчы і нада мнойСцюжа люта скуголіла.І зусім не пытаю, чамуТы ніколі у поле не выйшла:Без сябрыны побач і яНе выжыла б.1973

Перейти на страницу:

Похожие книги

Читаем Паварот на лета полностью

Паварот на лета

Похожие книги

Все жанры