Читаем La Verda Koro полностью

— Ho ne! Vi estas pli juna ol mi. Tio signifas: ankaŭ mi sentas min juna.

— Ĉu vi vere pensas tion?

— Nu, apud vi la plej maljuna homo havas junan koron.

— Dankon. Ĉu vi aŭdas, sinjoroj? Lernu belajn komplimentojn ĉe sinjoro Kuratov. Ĉu vi pensas la samon?

— Jes, jes, jes! — respondas la sinjoroj.

— Vere vi estas tre bonkoraj. Sed vi ne diris la veron.

— Kial? Kial ne la veron?

— Ĉar maljuna mi estas kaj nur la plej maljuna homo havas junan koron apud mi. La juna koro silentas kaj ĝi estas nur infana koro apud mi, ĉar mi havas patrinan senton. Kun patrina sento mi amas vin, jes, jes, mi amas vin, gesinjoroj. La tuta kurso havas mian simpation. Kaj ĉar hodiaŭ estas ruĝlitera tago en la kalendaro kaj ĉar mi faris mian hejmon pura, mi deziras vin al mia tablo.

— Ni dankas, sinjorino Bogatireva. Ni danke akceptas. Ho, bone, tre bone! — respondas la gesinjoroj.

— Hodiaŭ vi havas tre bonan humoron — diras Kuratov.

— Ĉar mi estas amikino de la junaj koroj — kaj ŝi montras per la okuloj al la junaj knabinoj kaj sinjoroj.

— Ĉu vi estas ankaŭ tiu de mia maljuna koro?

— Ho, sinjoro Kuratov, vi ne havas bonan kapon. Antaŭ nelonge vi diris al mi, vi havas junan koron apud mi. Ne kredu al la komplimentoj de la sinjoroj!

En bona humoro la gelernantoj iras en la parkon. Ĉe la pordo restas nur Janis Lekko, la latvo-rusa soldato. Sed ne longe li staras sola. Venas la instruisto. Amika saluto.

— La gesinjoroj estas en la parko.

— Bone, ni iru!

— Jes, sed Iĉio Pang kaj Petro Koluŝ, la amerika soldato ...

— Ne atendu ilin! Mi estis ĉe nia malgranda poeto kaj ankaŭ nia amiko Koluŝ estas tie. Ili ne venas. La patro de Iĉio Pang estas malsana. La knabo restas ĉe la lito de la patro. Koluŝ iris en la militkaptitejon, ĉar tie ni havas bonan kuraciston, kiu parolas ankaŭ la esperantan lingvon.

La instruisto kun la latvo iras en la parkon. Ili promenas al la direkto, de kie ili aŭdas la parolon de la maljuna Kuratov. La frazoj tuŝas la intereson de la instruisto. Li haltas sur la vojo, proksime al la paca societo. Ankaŭ Lekko haltas. Li komprenas: la instruisto donas tempon al la konversacio kaj li faras kontrolon pri la instruo en la praktiko.