– Біз қағазға түсірмейміз, хабарландыру автоматты түрде телефоныңызға жіберіледі, – деп қайталады Темірлан.

– Егер менде телефон жоқ болса, өз есепшотымды қалай тексере аламын? – деп сұрады Дәулет.

– Смартфон сатып алу керек, – деп жауап берді менеджер.

Дәулет ашуланып:

– Ал мен телефон алғым келмесе, басқа шешімі жоқ па? – деп сұрады.

Темірлан ойланып қалды. Сосын тұтқаны алып, біреуге қоңырау шалып, жағдайды түсіндірді. Тұтқаны қойып, Дәулетті кассаға жіберді.

– Не үшін?

– Сол жерде қағазға шығарып береді, – деп жауап берді менеджер.

– Монитордан теңгерімімді көрсете аласыз ба? – деп сұрады Дәулет.

Менеджер экранды Дәулетке қарай бұрып, оған әуелі теңгедегі, сосын доллардағы шотын көрсетті. Дәулет банкте бір сағаттай уақытын өткізіп, ақшасын алды. Жаңа карточкадан бас тартты. Қапырық, адамға лық толған бөлмеден тезірек кеткісі келді.

<p>XIV</p>

Автобуста Дәулеттің басы айналып, жүрегі айныды. Есін жинасын деп, атасы бірнеше рет автобусты тоқтатып, немересін таза ауаға шығарды. Қалаға таң ата келіп жетті. Бекетте таксиге отырып, Жәкеннің досы әрі әріптесі Олжастың үйіне келіп жетті. Олжастың келіншегі Рәбиға қонақтарға самаурын шайы мен ыстық бауырсақ дайындады. Дәулеттің сүреңсіз күйін байқаған Рәбиға таңғы астан кейін оның дене қызуын өлшеп, қан қысымын тексерді де, дәрі беріп, жатқызып қойды.

– Үйде дәрігер болғаны қандай жақсы! Бақытты бол, қызым! – деп батасын берді Жәкен.

Адвокатурада қызмет істейтін Олжас жағдайдың жөн-жосығын анықтап:

– Облыстық милицияда басшылық ауысып жатыр. Жаңа бастықтар жаңа заң шығарып жатыр. Кімнің не істеп жатқаны түсініксіз. Сіз одан да прокуратураға барыңыз, онда ептеп болса да тәртіп сақталған, – деп ақылын айтты.

– Дұрыс айтасың. Сейдахметтің өзіне кіремін, ол әлі сонда ма?

– Әлі орнында, беделсіз де емес. Негізі, осы дұрыс. Ол таңертең ертерек қабылдайды. Мен сізді жұмысқа барарда жолшыбай прокуратураға жеткізіп тастайын, – деді Олжас.

Жәкенді бірден прокурорға кіргізбеді. Біраз дауыс шығарып, Отан соғысының ардагері деген куәлігін көрсетуіне тура келді. Қабылдау бөлмесінде қара жамылып, қабақтары түскен бір топ әйел отыр екен. Жәкен кезек алды. Сол кезде кабинеттен беделді біреуді шығарып салуға шыққан Сейдахмет көрінді. Ол Жәкенді бірден байқап, сәлем берді:

– Ассалаумағалейкүм, Жәке! – деп қол алысып, күте тұрыңыз дегендей белгі жасады.

– Келесі кім? Кіріңіз, – деді Сейдахмет. Әйелдер есікке қарай ұмтылды. Бірінші болып қолында таяғы бар, аяғын ырғала басқан семіз кемпір кірді. Оның артынан шұбырып басқалары ерді. Ең соңынан табалдырықты жыламсыраған, қара орамал мен ұзын көк көйлек киген жас келіншек аттады. Жарты сағаттан соң кемпір бастаған топ ретімен кері шықты. Кемпірдің түрі одан әрі қаһарланып кеткен, басқа әйелдердің еңсесі түскен. Көк көйлекті келіншек шығысымен еңіреп жылап жіберді. Кемпір келіншекке бұрылып, ақырып жіберді де, таяғын сермеп қалды. Келіншек соққыдан қорғанып, екі қолымен беті-аузын жауып, үнсіз шеттей берді.

Келесі болып қолында дипломаты бар, алтын көзілдірік киген еркек кірді. Түріне қарағанда – адвокат. Ол бір сағаттай отырды. Екі арада Сейдахмет хатшысын бірнеше рет, қолына қағаз ұстаған қызметкерін екі рет шақыртты.

Жәкен кабинетке түске қарай кірді.

– Қалың қалай, Сейдахмет? Бала-шағаң есен-аман ба?

– Шүкір, Жәке, жақсы, – деп, Сейдахмет сәл үндемей қалды да:

– Аласапыран кезең деген осы екен… – деді.

– Естігенім бар, облыста басшылық ауысыпты.

– Иә, Жәке, мен де кетейін деп жатырмын. Егер өзім кетпесем, бәле жауып, сылтауын тауып, қуып жіберетін түрі бар. Бастықтарға барып, бір жыл тиіспеңдер, одан кейін өзім кетемін деп айтып қойдым. Жасым болса алпыс жетіге келіп қалды, кететін уақыт келген сияқты.

– Қудың қуы сен екенсің, – деп жымиды Жәкен.

– Қулықсыз мұнда кім отыр дейсің? Өзің қалайсың, Жәке? Немерең аман ба?

– Сол немеремнің қамын ойлап келдім, – деді Жәкен дірілдеген дауыспен. – Бір бәлеге ұрынып кете ме деп уайымдаймын.

– Оған не болды, ақсақал?

– Естіген шығарсың, ауданда есірткіге байланысты іс тергеліп жатыр. Бекішев Қанат деген баланы өлтіріп кетті.

– Иә, естідім. Оған Дәулеттің қандай қатысы бар? – деп сұрады Сейдахмет.

– Менің түсінгенімше, біздің ауылда қылмыскерлер есірткі қоймасын орнатқан. Кейін араларында жанжал шыққан ба, әлде бірін-бірі тонаған ба, әйтеуір, бір пәленің болғаны анық. Ал жандары қысылғанда есірткіге қатыстыларын өлтіре бастады. Дәулетпен сыныптас әлгі баланы өлтірді, – деді Жәкен.

– Шамасы, менен де көп біледі екенсің, бұл іс менің бақылауымда, – деп күліп жіберді Сейдахмет.

– Сонда тергеуші Шәріпов сенің қарауыңда ма? – деп қуанып қалды Жәкен.

– Иә, ол менімен хабарласқан. Жергілікті милиция кәмелетке толмаған екі баладан күдіктенеді, бірақ олардың қатысы жоқ сияқты деді. Жергілікті милиция бірдеңесін жасырып жатыр немесе өздерінің қатысы бар дейді.

Жәкен түстен кейін көңілі орнына түсіп, Олжастың үйіне оралды. Жазылған Дәулетін көріп, одан сайын қуанды.

<p>XV</p>